توی زندگی کنار دوستام و آدمای دیگه خیلی وقتا اینو میشنوم که وای سارا چقدر پرانرژیای! چقدر شخصیتت مثبته! چقدر قوی هستی!اما من حس میکنم با چنگ و دندون زندهامپنجرهی کنارم دائم فریاد میزنه بپرزندگی فریاد میزنه بپرآیندهای که منطقم بهش امیدوار نیست میگه بپرو من با چنگ و دندون چسبیدم به این زندگی غمگین تا شاید فردا روز بهتری باشه و نپرم...خدایا...برای تو کاری نداره...چرا برای من کاری نمیکنی...؟نمیتونم...خدایا تو رو خدا
برچسب:
نویسنده: کامران قاسمیپور
تاريخ: پنجشنبه
24 خرداد
1403 ساعت: 23:36